It’s marvelous that the moment word was out that he’d passed away, the radio stations marked his passing by playing this song, and the country paused to pay tribute the best way it could -with his music, part of our lives.
Welcome to
Inquirer Current. A current-events blog by Inquirer columnist Manuel L.
Quezon III and Inquirer editor John Nery.
Search
Archives
- October 2009 (4)
- September 2009 (3)
- August 2009 (3)
- July 2009 (1)
- June 2009 (6)
- May 2009 (11)
- April 2009 (6)
- March 2009 (5)
- February 2009 (7)
- January 2009 (11)
- December 2008 (7)
- November 2008 (14)
- October 2008 (8)
- September 2008 (3)
- August 2008 (10)
- July 2008 (1)
- June 2008 (4)
- May 2008 (2)
- April 2008 (3)
- December 2007 (5)
- November 2007 (5)
- October 2007 (8)
- September 2007 (13)
- August 2007 (6)
- July 2007 (14)
- June 2007 (5)
- May 2007 (24)
- April 2007 (23)
- March 2007 (18)
Categories
- Foreign affairs (17)
- May 2007 elections (36)
- May 2010 elections (5)
- Media matters (22)
- Philippine politics (131)
- Religious issues (13)
- Rule of law (13)
- Terrorism (7)
- test (1)
- Uncategorized (41)
- US relations (16)

3 Feedbacks on "National embrace"
roger lasquite
wow,at tutuo,kahit hindi namin personal na kilala si kiko,e kasama siya sa aking panalangin,at nakagugulat na matindi pala talaga ang pagmamahal niya sa bayan,’isa na namang kababayan,yumao,na walang inasam din lagi kundi ang kagalingan ng bayan,’ pasasalamat sa iyo at umasa ka na sa kahit sa aking simpling magagawa e isa ka sa aking inspirasyon,sabi nga ng grupong ka-awit mo,’MATINDI!!!ka kiko,salamat,talaga,…salamat!!!’ at oo salamat sa mga mensahe mo,…sa aming mga minahal mong kababayan,…aawitin namin ang mga awit mo,hanggang ating matamo ang ‘iisa’ nating pangarap para s ating ‘Lupang Hinirang.’ Paalam Kiko at salamat,salamat talaga,tindi,matindi ka…’
jing caise
francis magalona was an icon of my generation. i was in highschool when “mga kababayan” was first aired.he amplified what many in my generation felt about ourselves, our society. he was idolized, i think, not because of the angst, rather, he was able to tell everyone not to dwell on the negative but what are we to do to make things a little better. that’s all we ever wanted, right?for our lives to be a little better than now. to give hope to the hopeless and direction to the lost.
francis magalona was more than an artist to me. he was a brother, a real “kababayan”. your memories shall remain in our hearts. YO!
roger lasquite
o,’Mga Kababayan ko,…’ sabi ni yumaong Kiko,…’Ituloy natin,…sa english,taglish,globish,ang mahalaga e yung nasa-puso,…mga kababayan natin,simpling aral nakakaraos,nakaka-trabaho,nakaka-abroad…nagsisikap mai-ayos ang buhay,sarili,ang pamilya,at nagpapaka-tao.Sa problema ng bayan eto kahit paano???nakiki-sali sa usapan,nakiki-pasan ng bigat,nagdadasal pa nga at nagpipilit marinig ng mga kina-uukulan.Tiyaga,tiyaga,nagtitiis at sana maka-tagal,tumibay lalo,kahit tila,mahirap na matamo,sa Pag-asang lagi, buhay na ina-asam,…babangon,lalakas,Pinoy Ah!!!
‘Mga Kababayan ko…salamat Kiko,ipanalangin mo kami!’
Please Leave a Comment!